آیا واقعا دو فرشته اعمالمان‌ را می‌بینند؟

 آیه 17 سوره ق، استفاده می‏شود که براى هر انسانی دو نفر از فرشتگان موکلند، یکى از راست و یکى از چپ، و در روایات وارده در این باب نیز آمده که فرشته طرف راست مامور نوشتن حسنات، و طرف چپ مامور نوشتن گناهان است.
 
و نیز در تفسیر آیه" إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کانَ مَشْهُوداً" « همانا قرآن فجر (نماز صبح) مورد مشاهده (فرشتگان شب و روز) است.اسراء، 78»، اخبار بسیار زیادى از دو طریق شیعه و سنى رسیده که دلالت دارد بر اینکه نویسندگان نامه اعمال هر روز بعد از غروب خورشید بالا می‏روند، و نویسندگانى دیگر نازل میشوند، و اعمال شب را مینویسند تا صبح شود، بعد از طلوع فجر صعود نموده مجددا فرشتگان روز نازل میشوند، و همین طور تا آخر عمر انسان.
 
در روایتى آمده که این دو فرشته- که موکل بر انسانند- هنگام نماز صبح نزد مؤمن مى‌‏آیند، و با آمدن آنان آن دو فرشته که در شب موکل بر او بودند بالا میروند، و چون خورشید غروب کند، دوباره همان دو فرشته براى نوشتن اعمال شب نازل می‏شوند، و نویسندگان روز بالا میروند، و اعمال او را به درگاه خداى عز و جل میبرند. و مدام این آمد و شد ادامه دارد، تا اجل مؤمن برسد وقتى اجلش رسید، (این) دو فرشته با فرد صالح خدا حافظى میکنند، و مى‏گویند خدا عوض ما جزاى خیرت دهد، چه بسیار عمل صالحى که به ما نشان دادى، و چه سخنان نیکوى بسیارى که به گوش ما شنواندى، و چه مجالس خیرى که ما را بدانجا بردى، در عوض ما امروز موکل بر هر چیزى هستیم که دوست بدارى، و آن را برایت تامین میکنیم، و به درگاه پروردگارت شفاعتت میکنیم.
 
و اما اگر گنهکار باشد به او میگویند خدا عوض از ما جزاى شرى به تو بدهد، براى اینکه یک عمر ما را آزردى، چه اعمال زشتى که به ما نشان دادى، و چه سخنان زشتى که به گوش ما شنواندى، و چه بسیار مجالس بدى که ما را بردى، و از این به بعد ما هم موکل بر هر امرى هستیم که تو از آن بدت بیاید، و علیه تو نزد پروردگارت شهادت میدهیم.( نور الثقلین، ج 5، ص 523 به نقل از سعد السعود)
 
جالب این‌جاست که از آیه:" یَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ" می‌فهمیم که این فرشتگان داناى به نیات نیز هستند، چون میفرماید: آنچه انسانها میکنند میدانند، و معلوم است که بدون علم به نیات نمی‌‏توانند به خصوصیات افعال ، و اینکه خیر است یا شر، حسنه است یا سیئه علم پیدا کنند، پس انسان حتی باید مراقب نیات خود چه در حضور سایر انسانها چه در تنهایی باشد. (برگرفته از تفسیرالمیزان، ج 20،ص 372-375)  

/ 0 نظر / 8 بازدید